Universiteit Leiden

nl en

Werken in coronatijd: 'Ik hoop dat symposia online en gratis toegankelijk blijven'

Hoe vergaat het jou in deze unieke, gekke coronatijd? We maken een serie waarin we dat vragen aan collega's. Zoals aan criminologe Meike de Boer, promovenda forensisch spraakonderzoek bij het Leiden University Centre for Linguistics. 

'In de eerste lockdown heb ik bepaalde taken voor me uit geschoven. Ik wilde eerst de leukere klusjes uitvoeren en de meer repetitieve klussen bewaren voor als alles weer normaal was. Ik troostte mezelf als het ware door vooral dat te doen waar ik zin in had. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat de situatie voorlopig niet verandert. Ik houd er daarom rekening mee dat ik mijn hele onderzoek mogelijk vanuit huis zal uitvoeren. Ik begin daarom nu met de vervelendste klusjes en bewaar het leukste voor het eind van de dag.'

'Ik doe onderzoek naar het effect van meertaligheid op forensische sprekervergelijkingen. Oftewel: als je twee opnamen maakt van dezelfde spreker in twee verschillende talen, zijn er dan nog elementen die verraden dat het om dezelfde spreker gaat? Dat is relevant als de politie opnamen vindt in verschillende talen en die wil koppelen aan een verdachte.' 

Meike de Boer (28) 

  • Promovenda forensisch spraakonderzoek bij het Leiden University Centre for Linguistics.  
  • Woont samen met haar vriend in de Merenwijk in Leiden. 
  • Werkt sinds het begin van de coronacrisis thuis, afwisselend zittend op een wiebelstoel en staand op een trampoline, voor een actieve houding. 
  • Onmisbaar: een smoothie vol groente en fruit om de dag te beginnen. 'Ook al doe ik op een (weekend)dag verder niets, die smoothie is vaste prik.' 
  • Grootste gemis: samenwerken met mensen die inhoudelijk met hetzelfde bezig zijn. 'Ik wil successen of tegenslagen kunnen delen zonder eerst de context te hoeven uitleggen.' 

Lijkt wat onbenullig 

'In het licht van de pandemie en de al langer heersende klimaatcrisis lijkt mijn onderzoek soms niet zo relevant. Ik had daarom vooral in het begin veel moeite om gemotiveerd te blijven. Wat mij op de been heeft gehouden is om naast mijn werk actief te blijven als vrijwilliger bij bewegingen die ik belangrijk vind. Ik zet me onder andere in voor ex-gedetineerden en ben actief bij de Partij voor de Dieren. Daardoor voel ik me nuttig. Ook werk ik daar samen met gelijkgestemden, terwijl (promotie)onderzoek vaak toch een vrij solistische bezigheid is. Mijn tip is dus: blijf in contact en doe dingen die je belangrijk vindt.' 

Meike de Boer thuis aan het werk
Meike de Boer thuis aan het werk

Tijd over door functionele pauzes 

'Mijn vriend en ik proberen dagelijks een lunchwandeling te maken. We bespreken dan de ochtend en eventuele problemen waar we tegenaan lopen. Steeds vaker doen we daarbij ook alvast boodschappen, zodat we aan het eind van de werkdag meteen kunnen beginnen met koken. Dat vind ik een groot voordeel van thuiswerken: door overdag functionele pauzes te nemen en daarin iets in het huishouden te doen of alvast te sporten, heb ik ’s avonds tijd over om echt te ontspannen. Daarnaast heb ik ook tijd over om bijvoorbeeld te schrijven voor mijn blog Lingua Forensica.' 

Na jaren weer viool 

Tijdens een bezoek aan een collega zag ik bij haar een piano met daarop een opengeslagen stuk bladmuziek. Het deed me denken aan vroeger, toen ik nog bij mijn ouders woonde en er in huis veelvuldig muziek werd gemaakt. Klanken van dwarsfluit, viool en piano klonken dagelijks door het huis. Ik besefte dat ik dat mis: in mijn huis ontbreken creatieve uitingen. Daarom besloot ik na jaren het vioolspelen weer op te pakken. Ik heb nu iedere week vioolles en oefen elke dag na het werken. Daarmee luid ik meteen het einde van de werkdag in.' 
Meike de Boer op haar trampoline

 

Nieuwe manieren van kennisuitwisseling

'Veel mensen zijn zich in deze tijd veel meer bewust geworden van de klimaatcrisis. Zo wordt in de wetenschap de vraag gesteld of het te verantwoorden is dat we de hele wereld over vliegen voor conferenties. Niet alleen zijn deze reizen vervuilend, ze sluiten ook wetenschappers zonder beurs of eigen vermogen buiten. Hoewel ik persoonlijk contact met vakgenoten zeker mis, brengt deze tijd zo veel nieuwe manieren van kennisuitwisseling met zich mee, dat ik me niet kan voorstellen dat we weer helemaal teruggaan naar hoe het was. Ik hoop dat bijeenkomsten lokaler worden georganiseerd en dat heel veel conferenties en symposia online en gratis toegankelijk blijven.' 
 
Tekst: Rianne Lindhout
Fotografie: Lotte van Uittert 

Reageren op dit artikel of ook meedoen aan deze serie? 

Deze website maakt gebruik van cookies.  Meer informatie.