Even bellen met Nathan Saucier over hoe de LLInC Studio je kan helpen je onderwijs en onderzoek te verrijken
Van echografieonderzoek oefenen in augmented reality tot praten met virtuele oude Grieken over hoe een archeologische vindplaats er vroeger uitzag: video- en innovatiespecialist Nathan Saucier vertelt over de vele mogelijkheden van de interactieve media- en simulatiestudio van het Leiden University Learning and Innovation Centre (LLInC). Op donderdag 19 februari organiseert de studio een open dag.
Hi Nathan, hoe is de LLInC studio tot stand gekomen?
‘Toen ik een paar jaar geleden bij LLInC kwam werken, was het studioproject al in gang gezet. Het doel was om met meer innovatieve technologie te werken om nieuwe ideeën in onderwijs en onderzoek mogelijk te maken. Daarom hebben we van de toenmalige basisvideostudio een flexibelere virtuele productieruimte gemaakt, met onder meer VR-productie, motion capture en 3D-printen.’
Aan wat voor projecten heb jij zelf al samengewerkt met Leidse onderzoekers en docenten?
‘Een project dat ik heb gecoördineerd was met universitair docent Jelle Brands van het Institute of Criminal Law and Criminology. Hij wilde in een virtuele omgeving kunnen testen in hoeverre bepaalde stedelijke interventies – zoals licht of duisternis, rondhangende mensen, of de afwezigheid of aanwezigheid van afval en graffiti – onderzoeksdeelnemers een gevoel van veiligheid of gevaar gaven. Met behulp van de zogeheten Gaussian Splatting-techniek hebben we een zeer realistische 3D-versie van een bestaande tunnel nabij station De Vink gecreëerd. Met een krachtige computer in de LLInC Studio konden we onderzoeksdeelnemers vervolgens in deze virtuele ervaring plaatsen.’
Cool! Heb je nog andere voorbeelden?
‘Samen met het LUMC hebben we een augmented reality-toepassing opgezet om echografietechnieken te oefenen. In deze multiplayer experience kunnen een docent en meerdere geneeskundestudenten via AR-headsets allemaal hetzelfde zien en ervaren. Collega’s uit de archeologie werken ook graag met ons samen, omdat we historische objecten zoals vazen of gereedschap kunnen scannen, en vervolgens schaalmodellen kunnen 3D-printen waarop we bewegingssensoren plaatsen. Aan deze modellen kunnen we vervolgens in de virtuele ruimte textuur toevoegen, zodat docenten clips kunnen maken waarin ze het object in een virtuele omgeving bewerken. Deze techniek biedt trouwens ook veel trainings- en onderzoeksmogelijkheden in de geneeskunde, als je delen van het menselijk lichaam 3D-print. Zelf speel ik graag met dat realiteit-virtualiteitscontinuüm, waarbij fysieke objecten uiteindelijk weer een VR-ervaring vormen.’
‘Ik speel graag met dat realiteit-virtualiteitscontinuüm, waarbij fysieke objecten uiteindelijk weer een VR-ervaring vormen.’
Dat klinkt alsof de mogelijkheden eindeloos zijn. Is dat zo?
‘Nou, ons team kan je natuurlijk helpen met simpele projecten, maar we zetten graag onze tanden in een creatieve uitdaging. We streven er vooral naar om technologieën met elkaar te integreren. Denk bijvoorbeeld aan een VR-project met een avatar, die verbonden is met een large language model, zodat je ermee kunt praten en antwoord krijgt op vragen. Om archeologie weer als voorbeeld te nemen, zou dit betekenen dat je een virtuele professor of zelfs een historische figuur een rondleiding over een archeologische vindplaats kunt laten geven. Stel je eens voor dat je met een oude Griek kunt praten over een bouwwerk dat daar vroeger stond: dat is een ervaring die we in onze studio kunnen aanbieden.’
Biedt de studio ook mogelijkheden die technologisch iets minder geavanceerd zijn?
‘Voor VR-productie heb je het dan bijvoorbeeld over 360-video’s, die erg nuttig zijn in het onderwijs, omdat je ze kunt gebruiken om studenten virtueel naar locaties te vervoeren waar niet iedereen zomaar naartoe kan gaan. We hebben onze 360-camera ook gebruikt om studenten van de FWN virtueel te trainen in veiligheidsprocedures in natte labs. En ik heb een promovendus geadviseerd bij het gebruiken van 360-video’s om een simulatie te maken voor een onderzoeksproject in gevangenissen.’
Tot slot: hoe kunnen collega’s die willen samenwerken contact met jullie zoeken?
‘We hebben LLInC-contactpersonen binnen elke faculteit, maar je mag ook altijd rechtstreeks contact met ons opnemen via studio@llinc.leidenuniv.nl. En we moedigen iedereen die geïnteresseerd is in het integreren van media binnen onderwijs en onderzoek zeker aan om op 19 februari naar de Studio Open Day te komen. We leiden je graag rond!’
