De dag van Jasper - Op kennismissie in Zuid-Amerika
Vrijdag 13 maart - Dit keer is Jasper in Zuid-Amerika, waar vrijdag de dertiende geen pech brengt, maar kansen. Samen met een groep collega’s van onze faculteit ontmoet hij Braziliaanse collega’s en bespreekt de mogelijkheid om samen te werken. Hoe dat is gegaan, lees je in deze column.
Jasper Knoester is de decaan van de Faculteit Wiskunde & Natuurwetenschappen. Hoe gaat het met hem, wat doet hij precies en hoe ziet zijn dag eruit? In elke nieuwsbrief geeft Jasper een inkijkje in zijn leven.
‘Vrijdag de dertiende, een warme dag in São Paulo. We zijn met een facultaire delegatie op een kennismissie, om nieuwe samenwerkingen te initiëren en bestaande uit te bouwen. De eerste drie dagen van de week waren we in Chili, met succesvolle bezoeken aan de Universidad Diego Portales, de Universidad de Chile en de Pontificia Universidad Católica de Chile.
Vier instituten, de hortus en de Graduate School
Sinds woensdagavond zijn we in Brazilië. Vier van onze acht instituten, de Hortus en de Graduate School zijn vertegenwoordigd tijdens deze reis. Een brede vertegenwoordiging vergroot de impact van kennismissies is mijn ervaring en ook deze week wordt dat bevestigd. Het is altijd teamwerk, ook reizen als deze, waarin staf uit verschillende instituten, internationaliseringsexperts en bestuur samen optrekken voor een goed resultaat. Nuttig en tegelijk verbindend!
Na het ontbijt vertrekken we naar het hoofdkantoor van FAPESP, de organisatie van de staat São Paulo die onderzoek financiert. Niet alleen in de staat zelf, maar ook daarbuiten. FAPESP ontvangt - bij wet vastgelegd - 1% van alle belastingen die in de staat worden geheven op goederen. Dat zorgt voor een sterke financiële positie.
We worden ontvangen door de president van FAPESP, Marco Zago, en door het hoofd institutionele relaties, de administratief directeur en een aantal adviseurs en medewerkers. Van onze kant zijn we met zes mensen aanwezig. We starten met een presentatie van FAPESP, waarin ook wordt toegelicht wat hun projecten zijn waarin Leiden partner is. Overigens zijn we als faculteit de laatste jaren niet vaak medebegunstigde geweest, dus er is alle ruimte om een gat te vullen.
Dat laatste blijkt zeker tijdens mijn eigen presentatie, waarin ik kort vertel over de universiteit als geheel en dan inga op onze faculteit: onze rijke historie, sterke disciplines en instituten, onze faciliteiten en over onze werkwijze. Er wordt met aandacht geluisterd en enthousiast gereageerd, met name als ik de facultaire profileringsthema’s toelicht.
Samenwerken op het gebied van informatica en AI
De meeste daarvan blijken goed aan te sluiten bij de thema’s die FAPESP voor de komende jaren hoog op de agenda heeft staan. Dat biedt een uitstekende mogelijkheid om ons punt te maken dat we graag een samenwerking met Universidad de São Paulo (USP) willen creëren, met als basis co-supervisie van promovendi (uitmondend in een graad van beide instellingen), mede gefinancierd door FAPESP. Er ligt een kiem hiervoor in de bestaande samenwerking op het gebied van informatica/Artificial Intelligence, die mogelijk kan worden uitgebouwd naar onze andere thema’s. President Zago toont zich open voor een voorstel, een prachtig resultaat van dit bezoek. We maken afspraken over contactpersonen om dit verder te bespreken. In oktober is onze universiteit gastheer voor de Nederlandse FAPESP-week (mede georganiseerd door NWO); de timing had niet beter kunnen zijn!
'Dit lukt alleen als wetenschappers interesse hebben om samen te werken.'
De volgende stop is de hoofdcampus van USP, waar we eerst als delegatie lunchen in de uitstekende kantine. Vervolgens hebben we een overleg bij het “international office” van de universiteit met een vertegenwoordiging van management van de universiteit en wetenschappelijke staf van diverse disciplines. Na presentaties van beide zijdes, gaan we in op de mogelijkheden voor verdere samenwerking, met name op de kans om een joint-degree-promotieprogramma te starten, mede met steun van FAPESP. De interesse is groot, hoewel ook iedereen beseft dat dit alleen lukt, als wetenschappers interesse hebben om samen te werken met elkaar. Daarvoor ligt in ieder geval al een basis binnen informatica en AI. En we verwachten dat dat zeker is uit te breiden. We gaan met duidelijke afspraken uit elkaar. De opvolging daarvan zal inzet vergen, maar die is meer dan de moeite waard.
Latijns-Amerikaanse porties
In de avond gaan we met de nog resterende zes delegatieleden uit eten. Het doel is de Japans-Braziliaanse fusion cuisine, maar de wachttijd blijkt te lang en we komen uiteindelijk uit een restaurant langs de straat met veel muziek, vlees, gefrituurde vis en frites. Als altijd in Latijns-Amerika zijn ook hier de porties te groot, maar er hoeft toch weinig terug naar de keuken. We praten na over de dag, blikken terug op de hele week en kijken vooruit naar wat we straks te doen hebben om alles om te zetten naar mogelijkheden voor de staf in de instituten. Morgen reist een deel van ons terug of door naar andere bestemmingen. Terug in het hotel is mijn conclusie snel getrokken: vrijdag de dertiende was een mooie slotdag, veel meer een geluksdag dan de naam doet vermoeden.’