Hoeveel dieren krijg jij voor je camera? Ontdek het in de nieuwe Hortus-game
Zet een camera bij een struik vol bessen en klik raak: hoeveel dieren krijg jij op de foto? Met Hortus Spotter ga je digitaal op dierenjacht in de Leidse Hortus botanicus. Achter het spel zit echt biodiversiteitsonderzoek, en een hoop programmeerwerk.
Nog één vogeltje, nog één poging. ‘We kregen mensen bijna niet meer weg bij het spel’, vertelt de inmiddels afgestudeerde Teun Bergsma. Tijdens een congres in de Hortus konden deelnemers de Hortus Spotter-game voor het eerst uitproberen. Het was een succes: mensen wilden nauwelijks plaatsmaken voor de volgende speler.
Dat is precies wat Teun voor ogen had. De voormalige masterstudent Computer Science wilde een game maken waarin mensen spelenderwijs iets leren over dieren en planten in de Leidse Hortus botanicus.
‘Ik kom graag in de Hortus’, vertelt Teun. ‘Sterker nog: bij mijn studiekeuze ging het tussen computerwetenschappen en biologie. Dus toen ik de kans kreeg die twee te combineren, was ik meteen enthousiast.’
Die kans ontstond dankzij het onderzoek van computerwetenschapper Rita Pucci. Zij gebruikt camera’s om wilde dieren in de Hortus te bestuderen. Teun klopte voor zijn afstudeerproject aan bij Pucci’s collega Giulio Barbero, bij wie hij het vak Video Games for Research volgde. Daar ontstond het idee om Pucci’s onderzoek in een game te stoppen.
-
Tijdens de game kun je verschillende badges verdienen, bijvoorbeeld voor je eerste geslaagde foto of voor een foto met meerdere dieren in één beeld -
Het verloop van de dag in het spel -
Tijdens het spel verzamel je steeds meer kennis over alle dieren -
Het startscherm van de game
Zet je camera slim neer
Spelers kiezen in de game zelf waar ze in de Hortus een camera plaatsen. Dat moet je strategisch doen: een plek met veel bessen is bijvoorbeeld interessant als je bepaalde vogels wilt fotograferen. Het idee is deels geïnspireerd op Pokémon Snap, waarin spelers ook dieren fotograferen.
Daarna begint de dag. Dieren bewegen door de digitale tuin, zoeken naar voedsel en komen elkaar tegen. Als speler moet je op het juiste moment een foto maken. Een zeldzaam dier of bijzonder gedrag levert extra punten op. Met die punten kun je aan het eind van de dag betere camera’s kopen en steeds meer informatie over de dieren vrijspelen: leuke weetjes, of feitelijke informatie over bijvoorbeeld gewicht, dieet of vleugelwijdte. Die kennis helpt je verder in het spel.
Benieuwd hoeveel dieren jij kunt spotten?
Speel Hortus Spotter zelfVan idee tot speelbare game
Teun pakte deze flinke klus stap voor stap aan. Hij bouwde de game in het programma Unity. Hierin maakte hij eerst de kaart van de Hortus en zette alle planten op de juiste plek. Daarna kwamen de camera’s en de dieren. Vervolgens moest hij programmeren hoe alles op elkaar reageert. Zo kwam langzaam alles samen, en dat ging behoorlijk snel. ‘Bij onze tweede afspraak, twee weken na de eerste, had hij al een prototype,’ vertelt Barbero.
Tijdens het programmeren leerde Teun zelf ook veel over de natuur. Hij baseerde de kenmerken en het gedrag van de dieren op bestaande kennis en kreeg daarbij hulp van Hortusmedewerkers waaronder wetenschappelijk directeur Barbara Gravendeel.
Zo komt wetenschap dichtbij
In de echte Hortus gaat het onderzoek van tweede begeleider Rita Pucci verder. ‘We willen begrijpen welke wilde vogels met welke planten verbonden zijn, legt ze uit. Die kennis kan bijvoorbeeld helpen om beter te begrijpen hoe planten zich verspreiden.
‘Games zijn een krachtige manier om mensen bij wetenschap te betrekken.’
Pucci ziet de game als een mooie een manier om haar onderzoek dichter bij het publiek te brengen. ‘In plaats van luisteren of lezen over biodiversiteit, ontdekken spelers het nu zelf.’
De game maakt mensen nieuwsgierig. Welke vogel heb ik gezien? Waarom zit deze juist daar? Hoe kan ik nóg meer punten verdienen? Zo brengt Hortus Spotter de mensen spelenderwijs dichterbij de wetenschap. Pucci: ‘Als ze daarna in de Hortus een vogel of plant herkennen, weten ze er misschien wel meer over dan wat er op het bordje staat.’
Teun werkt inmiddels aan een wetenschappelijk artikel over de game. Dat is hopelijk binnenkort te lezen, maar nu eerst: nog één potje dan…
Samenwerking Hortus botanicus en LIACS
Hortus Spotter is één van de eerste samenwerkingen tussen het LIACS en Hortus botanicus. Directeur van de Hortus Barbara Gravendeel ziet veel waarde in de samenwerking: ‘In de viereneenhalve eeuw oude botanische tuin is een uniek voedselweb ontstaan. Dat bestuderen we met behulp van wildcamera’s. Dankzij LIACS kunnen we de stroom aan digitale data analyseren. Momenteel zoeken we naar financiering om de game verder te ontwikkelen. In de toekomst willen we de game aanbieden aan bezoekers van de Leidse Hortus en verder uitbreiden.’