De dag van Jasper - Een bijzondere woensdag voor Hermen Overkleeft én de faculteit
De dag begint met gesprekken vol bestuurlijke keuzes en eindigt in een feestelijke sfeer in de Koninklijke Schouwburg. Daar ontvangt Hermen Overkleeft een Spinozapremie, de hoogste wetenschappelijke onderscheiding van Nederland.
Jasper Knoester is de decaan van de Faculteit Wiskunde & Natuurwetenschappen. Hoe gaat het met hem, wat doet hij precies en hoe ziet zijn dag eruit? In elke nieuwsbrief geeft Jasper een inkijkje in zijn leven.
Woensdag, 7 oktober
‘Vandaag is een feestelijke dag - de Spinoza- en Stevinpremies worden vanmiddag uitgereikt- en het weer past daarbij. Net als vorige dagen lijkt het ook vandaag bijna zomers te worden. Ik ontbijt, maak lunch voor Kamiel en maak me klaar voor vertrek.
Deze onderwerpen komen ter tafel
Iets voor negen uur ben ik in Leiden. Op woensdag heb ik meestal interne overleggen met beleidsmedewerkers en ook vanochtend is dat het geval. Een variëteit van onderwerpen komt langs: bevorderingen, nominaties voor prijzen, de facultaire profileringsthema’s, de opzet van het landelijke proces voor nieuwe sectorplannen (waar hopelijk geld voor gaat komen), de agenda’s voor komende beraden met de wetenschappelijk directeuren (WD’s), samenwerkingen met partners in de regio, onze contacten met relevante partijen in de regio en het land (‘public affairs’) en internationale samenwerkingen en beursprogramma’s.
Er gebeurt veel, en zoals voor iedereen geldt, is ook in deze overleggen vaak de keuze: waar liggen de beste kansen en waarop zouden we moeten inzetten met de instituten? Hoe doen we het beste voor de faculteit?
Tussen de overleggen heb ik tijd om naar e-mails en notities te kijken. We zijn als faculteiten in intensief overleg met UNL en met het ministerie van OCW over het kader van de sectorplannen. Daar zijn veel partijen bij betrokken en memo’s gaan heen en weer. Stap voor stap komen we steeds meer op één lijn.
Naar de Koninklijke Schouwburg voor de uitreiking van de Spinozapremie
Aan het begin van de middag reis ik naar de Koninklijke Schouwburg in Den Haag voor de uitreiking van de Spinoza- en Stevinpremies 2026. Dat is een feest voor de wetenschap en nog een veel groter feest als iemand uit de eigen faculteit zo’n prijs ontvangt. Hermen Overkleeft, hoogleraar Bio-organische Synthese bij het LIC, ontvangt vanmiddag een Spinozapremie voor zijn werk als een van de grondleggers van de chemische biologie. Dat is het vakgebied dat moleculen ontwerpt om biologische processen te bestuderen, te beïnvloeden en te begrijpen. Dat kan leiden tot beter begrip van ziektes en mogelijk tot nieuwe medicijnen.
Hermen Overkleeft in het zonnetje gezet
Vandaag wordt het werk van Hermen, uitgevoerd met vele promovendi, postdocs en samenwerkingspartners, dus bekroond. Naast Hermen is er nog een Spinozalaureaat en er zijn twee Stevinlaureaten. Het wordt een prachtige middag. De winnaars worden een voor een op het podium uitgenodigd en kort geïnterviewd door moderator Eveline van Rijswijk. Hermen doet het uitstekend. Hij legt aanschouwelijk met een fles water en een glas uit hoe processen in een lichaam kunnen mislopen en wat voor gevolgen dat kan hebben. En hij maakt duidelijk waarvoor hij de premie wil gaan gebruiken. Het interview wordt afgesloten met een video waarin familieleden en vrienden van Hermen kort een zegje doen over hem, wat een mooi beeld geeft.
Tussen de diverse programmaonderdelen zijn er twee korte optredens van cabaretier en beslisboomkunstenaar Katinka Polderman. Ze neemt met een zekere ironie de beslisboom voor het al dan niet winnen van de premies door de vier laureaten door. Het publiek vermaakt zich uitstekend en als liefhebber van cabaret geniet ik volop.
Samen op de foto
Uiteindelijk volgt de uitreiking door minister Rianne Letschert, die dat op warme wijze en met veel respect voor de laureaten en de wetenschap doet. Nadat het formele deel is beëindigd gaan rector Sarah de Rijcke en ik snel het podium op om met Hermen een paar foto’s te laten maken. Het is totaal niet onze verdienste dat Hermen deze prijs heeft gewonnen, maar het is enorm leuk om hier zo dichtbij te mogen zijn.
De receptie is druk bezocht. Natuurlijk veel collega’s van het LIC, maar ook veel mensen van buiten het instituut. Uiteraard ook velen die voor de andere laureaten komen. Ik kom een oud-collega uit Groningen tegen met wie ik veel bestuurlijke avonturen heb gedeeld. Erg leuk om bij te praten over werk en gezin.
Ik verlaat de receptie voor een telefonisch overleg in de namiddagzon op het Lange Voorhout, waarna ik rustig naar huis loop. Na het eten heb ik veel stukken voor te bereiden voor morgen. Ik sluit af met oefeningen voor heup en bovenbenen. Voor zwemmen heb ik helaas geen tijd, maar de wandeltocht door de warme stad vanmiddag was ook een prima sportieve activiteit. Het was een welbestede feestelijke woensdag!’