Iran verdient aandacht: ‘We moeten onze kennis over het conflict delen’
‘Vergeet ons niet. Stop niet met praten over Iran.’ In een volle collegezaal van de nieuwe Universiteitscampus Spui in Den Haag werd dinsdag een debat gevoerd over de recente ontwikkelingen, de spanningen en golf van staatsgeweld in Iran.
De wetenschappers, journalisten, beleidsmakers en activisten in twee panels en de studenten, medewerkers en belangstellenden in de zaal maken snel duidelijk dat het debat in een behoefte voorziet. De behoefte om met elkaar te praten over dit conflict. Al spreekt organisator Babak RezaeeDaryakenari liever van een plicht dan een behoefte. ‘Wij als academici hebben de verantwoordelijkheid naar de maatschappij om onze kennis over conflictgebieden te delen met een breed publiek.’
RezaeeDaryakenari, universitair hoofddocent Internationale Betrekkingen, doet onderzoek naar geopolitiek, politieke macht en protest en repressie in autoritaire regimes, met een focus op Iran. ‘We willen de discussie en debat voeren vanuit verschillende perspectieven. Vanuit de politieke kant, het sociologisch perspectief, de journalistiek, veiligheidsstudies en internationale betrekkingen. Een sobere analytische blik, vanuit een helikopterview, is nodig om het complexe conflict in Iran te duiden.’
Angst verandert levens en de maatschappij
De panelleden belichten de situatie in het land vanuit hun eigen vakgebied of ervaringen. Zoals de Leidse hoogleraar Don Weenink als geweldonderzoeker. Hij legt uit hoe het kan dat de bevolking nog steeds de straat op durft te gaan, ondanks het vele geweld en de vele doden. De in Iran geboren mensenrechtenactiviste Sara Nozohour benadrukt hoe het is voor de Iraniërs om in voortdurende angst te leven door de onderdrukking van het regime. ‘Angst verandert levens en de maatschappij. Activisten, maar ook gewone burgers nemen grote risico’s door simpelweg grondrechten te eisen en de straat op te gaan. Mensen zijn geen nummers, mensen zijn geen namen en foto’s. Mensen zijn levens. Vergeet ons niet. Stop niet met praten over Iran, vertel hun verhalen en wees hun stem.’
Onvergelijkbaar
Dat is precies wat ook de andere experts en deskundigen willen bereiken met dit debat. Het panel en de zaal gaan in discussie. Hoe kan het dat er relatief weinig wordt gesproken over Iran? Ondanks de duizenden doden en het geweld dat nog steeds gaande is? Een eenduidig antwoord is niet te geven. ‘Iran heeft geen focus in de internationale media,’ zegt RezaeeDaryakenari. ‘Het ontbreekt aan kennis en informatie over het land. Iran is met geen ander land in het Midden-Oosten te vergelijken. Je ziet dat het conflict op een conservatieve of voorzichtige manier wordt benaderd. Of er wordt helemaal geen aandacht aan geschonken.’
Met dit soort debatten hoopt de politiek wetenschapper hier verandering in te brengen. ‘Wij hebben de verantwoordelijkheid als academische wereld om onze kennis en duiding met de wereld te delen. In een andere zaal werd tegelijkertijd een symposium over de oorlog in Oekraïne gehouden, ook zeer belangrijk. Het is goed dat de universiteit hier ruimte voor biedt. Dit moeten we zeker blijven doen.’
Dit geluid klinkt ook uit de zaal. Een student wordt emotioneel en toont zijn dankbaarheid aan het panel en de organisatie. ‘Het is voor het eerst dat ik hier een debat en discussie kan volgen over Iran. Dit betekent heel veel voor mij.'
Community. Conversation. Connection
Lezingen, debatten en bijeenkomsten over politieke en maatschappelijke kwesties die impact hebben op de universitaire gemeenschap.
De huidige spanningen in de wereld hebben hun weerslag op de universitaire gemeenschap. De universiteit wil deze trend keren. Daarom geeft de Universiteit Leiden tijdens dit academisch jaar ruim baan aan de organisatie van lezingen, debatten en bijeenkomsten over de hete hangijzers van vandaag, zoals oorlog en vrede, onverdraagzaamheid, mensenrechten, polarisatie, securitisation en klimaat. Om naar elkaar te luisteren en het open debat te voeren.
Dit overzicht van de bijeenkomsten van Community. Conversation. Connection wordt gedurende het academisch jaar steeds aangevuld.