Tomaten, snijbiet en rucola: moestuinen van Reuvens en Huizinga zorgen voor snacks en gezelligheid
De oplettende voorbijganger heeft ze waarschijnlijk al gespot: de moestuinen bij het Reuvens- en Huizingagebouw. Medewerkers van het LUCL en Instituut voor Geschiedenis kweken hier hun eigen groenten.
Promovendi Hester Groot, Ariëlle Reitsema en Sophia Nauta tuinieren sinds vorig jaar in de binnentuin van het Reuvensgebouw.
‘We wonen allemaal klein, zonder tuin’, vertelt Groot. ‘Als we in het Reuvens waren, zeiden we vaak als grap tegen elkaar dat we hier wel een moestuin konden beginnen.’ ‘Uiteindelijk zijn we vorig jaar gaan uitzoeken of het echt zou kunnen’, voegt Nauta toe. ‘We zijn nog een paar keer van het kastje naar de muur gestuurd door de universiteit en de gemeente, maar toen we eenmaal de juiste persoon hadden gevonden, konden we al snel een plannetje gaan maken.’
Toenmalig wetenschappelijk directeur Sjef Barbiers stelde nog wel een aanvullende eis aan de tuin. ‘We zijn natuurlijk een taalkundig instituut, dus hij vond dat de tuin tenminste één taalkundig element moest bevatten’, vertelt Reitsema. ‘Dat zijn wasknijpers geworden, waarop iedereen de naam van de groente in zijn eigen taal kan schrijven. Bij de tomaten hadden we vorig jaar wel twintig van die knijpers, maar de snijbiet bleef steken op twee of drie. Waarschijnlijk hebben mensen geen idee wat dat in hun taal is.’
Naast de snijbijt prijken dit jaar onder meer wortels, komkommers, sla en fleskalabas in de twee tuindelen. De zonnebloemen zijn ten tijde van het interview net uitgebloeid, maar de tomaten komen flink op. ‘We proberen planten te kiezen die je ook rauw kunt eten’, vertelt Groot. ‘Bij de lunch kunnen we dan tomaatjes of worteltjes uit onze eigen tuin delen met collega’s. Dat werkt toch verbindend. Ik spreek sowieso veel meer collega’s sinds ik hier af en toe sta te tuinieren.’
‘Je merkt echt dat het hele instituut het oppakt’, vertelt Nauta. ‘Zeker vorig jaar hebben veel mensen ons geholpen om water te geven, en omdat je automatisch langs de tuin komt als je naar het gebouw loopt, plukken veel mensen onderweg een tomaatje als snack.’
Medewerker studentzaken Femke Warnar en studieadviseur Jaap de Witte zijn sinds dit jaar verantwoordelijk voor de moestuin in de Huizinga-tuin.
‘Zoals alle goede ideeën, ontstond dit plan tijdens een borrel’, vertelt De Witte. ‘Toen ik in het voorjaar zei dat het me leuk leek om een moestuin te beginnen, bleek daar best wat animo voor te zijn. Meestal is iedereen zo’n plan dan de dag erna weer vergeten, maar dit bleef rondzingen. Uiteindelijk heeft Karen, management assistent bij het instituut, een balletje opgegooid bij Huisvesting. Daar bleken ze het voor universitaire begrippen astronomische bedrag van 750 euro beschikbaar te hebben.’
Het geld werd geïnvesteerd in een high tech-moestuinbak met ingebouwd irrigatiesysteem. ‘De zaadjes krijg je erbij’, vertelt Warnar. ‘We hebben dus niet heel bewust gekozen wat we wilden planten, maar dat wat we binnenkregen verdeeld onder collega’s. Zij hebben de plantjes opgekweekt in de vensterbank, waarna we ze hier hebben geplant. Voor de verdeling van de oogst hebben we ook nog geen plan. Eerlijk gezegd zijn we vooral best verbaasd dat het allemaal zo goed is opgekomen, zeker omdat het zo’n hete, droge zomer was.’
‘Ik denk dat we dat ook een beetje te danken hebben aan onze huismeester Michel’, zegt De Witte. ‘Die was eerst wat angstig wat we met zijn pronkstuk, de binnentuin, zouden gaan doen, maar inmiddels is hij helemaal om en heeft de tuin volgens mij veel vaker water gekregen dan wij denken.’
Naast de huismeester kan de moestuin rekenen op ongeveer veertien vrijwilligers om water te geven. ‘Op de werkvloer is het docent, studieadviseur, medewerker onderwijsadministratie’, zegt Warnar. ‘Hier valt die hiërarchie weg en leer je mensen kennen met wie je normaal niet zo snel in contact komt. Het scheelt ook dat je onmiddellijk iets hebt om over te praten.’
De Witte droomt intussen al van de tuin van volgend jaar. ‘We hopen natuurlijk dat ze dan zeggen: die malle bak naast de moestuin, waar nu allemaal saaie sierplanten in staan, die mogen jullie ook best gebruiken.’