Kies medewerkers met complementaire vaardigheden en een vergelijkbare planning. 

Werk bij voorkeur samen met mensen die je al enigszins kent (van eerdere projecten of evenementen). Gezien de grote verschillen tussen de disciplines zullen er misverstanden ontstaan en als je geen persoonlijke band hebt, kan het erg moeilijk worden om weer tot elkaar te komen. 

Overweeg om ook studenten in verschillende stadia van hun opleiding bij het project te betrekken. Hun deelname en betrokkenheid verrijken het project. 

Het betrekken van een grotere groep collega’s kan helpen om het project voort te zetten, zelfs als sommige leden moeten afhaken.  

Neem contact op met bestaande ondersteuningsdiensten en betrek ondersteuning op faculteitsniveau om te helpen met de administratie, communicatie en zichtbaarheid van je project. Probeer het niet allemaal alleen te doen! 

Interdisciplinariteit is een voortdurend gesprek; beschouw de uitwisselingen en dialogen ook als een methode en niet alleen als een vorm of manier om te dissemineren. 

Stimuleer discussies die verder gaan dan ‘resultaten’, zodat inzichten tussen disciplines kunnen worden uitgewisseld. 

Sommige woorden kunnen in verschillende disciplines verschillende betekenissen hebben. Het kan zinvol zijn om eerst een gemeenschappelijk begrip te creëren, voordat je verdergaat met de projecttaken (zoals het uitnodigen van deskundigen of het samen schrijven van een artikel). 

Creëer een gedeeld begrippenkader: besteed tijd aan het uitleggen van disciplinespecifieke concepten, zodat het team een gemeenschappelijke taal ontwikkelt en misverstanden voorkomt.  

Verwacht niet dat iedereen hetzelfde lesrooster, dezelfde achtergrond in onderzoeksmethodologie of dezelfde bekendheid met bepaalde sleutelbegrippen heeft als jij. We worden allemaal sterk beïnvloed door onze discipline en de faculteit/het instituut waar we werkzaam zijn. Wat voor de ene discipline een goed onderzoeksonderwerp of een goede conferentie is, kan voor een andere discipline heel anders zijn. 

Spreek in een vroeg stadium af wat het doel van de samenwerking is, bijvoorbeeld het gezamenlijk schrijven van subsidieaanvragen, kennisuitwisseling en het opbouwen van een netwerk. 

Bepaal welke onderzoeksvragen jullie willen onderzoeken en houd regelmatig vergaderingen om deze te bespreken. 

Plan regelmatige contactmomenten in, die niet alleen bestaan uit het uitwisselen van gegevens. 

Spreek een duidelijke verdeling van rollen en verantwoordelijkheden af om een succesvolle samenwerking te bevorderen.  

Verdeel verantwoordelijkheden en wijs deze duidelijk toe voor de organisatie van evenementen, communicatie en het opstellen van rapporten. Vorm eventueel subteams die verantwoordelijkheid nemen voor verschillende onderdelen van het project. 

Zorg voor continuïteit door middel van terugkerende bijeenkomsten, want herhaald samenkomen versterkt de samenwerking en het gevoel van gemeenschappelijke groei. 

Houd er rekening mee dat een tijdsbestek van één jaar relatief kort is, vooral voor multidisciplinaire projecten.  

Als je activiteiten of bijeenkomsten plant, is het raadzaam om de data van tevoren vast te leggen. 

Onderschat niet hoeveel tijd er nodig is voor communicatie: interdisciplinaire samenwerking kan meer tijd in beslag nemen – houd ruimschoots rekening met tijd voor overleg, afstemming, onderhandeling, uitwisseling en gezamenlijk leren.  

Laat evenementen aansluiten op het bredere thematische kader van het project, en beschouw ze niet als op zichzelf staande activiteiten. 

Bedenk hoe je de subsidie van 10.000 euro binnen 12 maanden wilt besteden. Schakel je projectcontroller in voor advies over een realistisch budget.  

Onderschat de tijd en emotionele kosten van het project niet. 

Vergeet de disseminatie/kennisdeling niet: evenementen zoals symposia of openbare discussies versterken het project en tonen de bredere relevantie ervan aan. 

Denk verder dan traditionele academische formats. 

Combineer multimodale formats (open mics, poëzielabs, embodied workshops, tentoonstellingen) en vormen van kennis (artistieke, academische en gemeenschapsgerichte methoden). Beschouw kunst niet als illustratief of ondergeschikt. 

Houd rekening met zintuiglijke diversiteit, belichaamde werkwijzen en infrastructuren die inclusief zijn voor mensen met een beperking om zo meer inclusieve omgevingen te creëren. Ga er niet vanuit dat toegankelijkheid wordt opgelost door institutionele protocollen. 

Probeer internationale samenwerkingen en meertalige perspectieven te betrekken, wat niet alleen het materiaal waarmee je kunt werken verrijkt, maar ook het publiek dat je kunt bereiken. Beschouw partners (internationaal of nationaal) niet als ‘uitzonderingen’ of ‘case studies’. 

Overweeg samen te werken met culturele instellingen (musea, bibliotheken) om zichtbaarheid te creëren en andere doelgroepen te bereiken dan alleen de medewerkers en studenten van de universiteit.