De dag van Jasper - Puzzelen, promoveren en partnerschappen
De dag van Jasper varieert van puzzelen bij de koffiehoek, tot promovendi‑beleid en een strategische samenwerking met Peking University — en laat zien dat wetenschap draait om mensen én verbinding.
Jasper Knoester is de decaan van de Faculteit Wiskunde & Natuurwetenschappen. Hoe gaat het met hem, wat doet hij precies en hoe ziet zijn dag eruit? In elke nieuwsbrief geeft Jasper een inkijkje in zijn leven.
‘Op deze zonnige donderdag rijd ik met plezier naar het Gorlaeus Gebouw. Vandaag heb ik een gevarieerde agenda. Op kantoor maak ik thee en kijk naar de vordering van de legpuzzel die bij het koffieapparaat ligt. De voortgang lijkt minimaal. Het is natuurlijk meivakantie en de mensen die er wel zijn, zijn blijkbaar hard aan het werk. Of zie ik hier een interessant fenomeen dat puzzelen ook een gezelschapsspel is? Zo werkte het bij ons thuis in mijn jeugd wel: er lag vaak een puzzel, maar het plezier zat hem vooral in samen aan tafel zitten en al keuvelend stukjes aan elkaar leggen. Er zijn allerlei persoonlijke dilemma’s en familiezaken opgelost boven een puzzel. Misschien iets om structureel in te zetten in de werkomgeving?
Ik begin met een overleg met een van de wetenschappelijk directeuren (WD). Ook hier ligt een dilemma op tafel, we bespreken het overigens zonder legpuzzel. We komen een werkwijze overeen en maken afspraken over wie wat doet.
Samenwerken met Peking University
Vervolgens ga ik naar de ontvangst van een delegatie van de School of Pharmaceutical Sciences van Peking University (PKU), een van de top twee-universiteiten van China. Met de PKU hebben we vanuit het LACDR recent intensieve contacten opgebouwd, geïnitieerd door PKU-alumnus Tingjie Guo, die nu bij ons universitair docent is. Een concrete uitkomst is dat er nu een groep uitwisselingsstudenten vanuit PKU voor een semester bij het LACDR is, wat ook al geleid heeft tot een onderzoekssamenwerking.
We hebben een vruchtbaar overleg over het structureel uitbouwen van de samenwerking en de mogelijke fondsen daarvoor. Het zal inzet vergen aan beide zijden, maar iedereen is het erover eens dat er waardevolle kansen liggen voor onderzoekers en studenten. We tekenen een Memorandum of Understanding, een basis waarop we de komende tijd meer specifieke samenwerkingen kunnen bouwen.
Na een overleg met een andere WD, is er het Wetenschapsberaad, het maandelijks formele overleg van de WD’en en mijzelf. Vandaag hebben we een focus op promovendizaken. Bij het overleg is ook de Dean van onze Graduate School, Erik Danen, en onze vertrouwenspersoon voor promovendi, Annemarie Meijer. Het gaat over de ervaringen met het nieuwe trainings- en supervisieplan. Verder hebben we een open discussie over welke eisen we aan een proefschrift stellen, en we bespreken het jaarverslag van de vertrouwenspersoon.
1000 promovendi
Met circa 1000 promovendi binnen de faculteit zijn dit belangrijke onderwerpen. Het is een nuttige discussie. We zien allen dat elke promotie een eigen verhaal heeft, met in het centrum de promovendus en de promotoren. Tegelijk zijn er uit vele ervaringen algemene lessen te trekken om het promotietraject - dat in essentie uitdagend is en daardoor niet vrij van stress - een succesvol avontuur te laten zijn.
Erik vertelt nog dat LPDP, een belangrijke onderzoeksfinancier in Indonesië, ons zestien promotieplaatsen van vier jaar heeft toegekend op geselecteerde thema’s. Hij roept de WD’en op om geïnteresseerde staf te vragen een korte beschrijving van mogelijke projecten aan te leveren, zodat we deze plekken zo snel mogelijk goed kunnen inzetten. Deze toekenning door LPDP laat zien dat het zich uitbetaalt om consequent als faculteit in te zetten op internationale contacten en samenwerkingen.
-
125 jaar LiS - viering in het Collegezalengebouw -
Directeur Stef Vink opent het symposium -
WD Sense Jan van der Molen van het LION overhandigt het cadeau namens FWN. Een krijttekening van technicus Gerrit-Jan Flim, getekend door Harm Kamerlingh Onnes, de broer van Heike Kamerlingh Onnes.
Feest – 125 jaar LiS
Na nog een overleg met een WD, loop ik naar ‘de schotel’, waar onze buren van de Leidse Instrumentmakers School (LiS) hun 125-jarig jubileum vieren. De LiS is ooit opgericht door Heike Kamerlingh Onnes, onze Nobelprijswinnaar natuurkunde in 1913, voor het vloeibaar maken van helium. De lange traditie van vakmanschap in hoge-precisie-instrumentatie is nog steeds essentieel in veel van ons onderzoek; de symbiose tussen de LiS en onze faculteit is dan ook een heel geslaagde en recent hebben we die nog meer kracht bijgezet door samen te werken binnen het nationale Beethovenprogramma voor halfgeleidertechnologie.
Het feest dat vandaag wordt gevierd, voelt dus een beetje als ons eigen feest! Ik geniet van de panelgesprekken, de leuke beelden en de mooie voorbeelden van ontwikkelde instrumenten die door LiS-leerlingen worden gedemonstreerd.
Na het symposium ga ik snel naar de stad, waar ik de werkdag afsluit met een diner met de gasten uit Beijing en collega’s van het LACDR. We spreken verder over de plannen die vandaag zijn gemaakt. Het is duidelijk een geslaagd bezoek en ik weet zeker dat we elkaar binnen een jaar weer zien, hier of in China. Ik rijd naar huis, praat bij met het gezin en kijk nog even naar het nieuws. Ik ga op tijd naar bed, want morgen om 10 uur moet ik in Groningen zijn. Dat betekent vroeg op.’