15 april 2026

Ongewenst gedrag op de werkvloer komt vaker voor dan we denken. Uit het recente werkbelevingsonderzoek van de universiteit blijkt dat veel medewerkers ermee te maken krijgen, vaak subtiel en zonder dat het direct zichtbaar is. De universiteit werkt hier actief aan, maar het begint ook bij onszelf. Praten over wat je ziet of meemaakt, is een eerste stap. Of het nu om jezelf gaat of om een collega: zwijgen is zelden de oplossing.

Als grapje afdoen
Gevoelens van onveiligheid spelen zich niet altijd openlijk af. Soms zijn het juist de kleine, subtiele dingen die je aan jezelf doen twijfelen. Denk aan pesterijen die als grapjes worden afgedaan of het stelselmatig negeren van iemands inbreng. Het kan ook gaan om het ondermijnen van iemands werk, het niet serieus nemen van ideeën, of het bewust buiten spel zetten van bepaalde collega’s. Deze vormen van onveiligheid zijn vaak moeilijk te duiden, vinden vaak ook onbedoeld plaats, maar kunnen diepgaande gevolgen hebben.

Bijdragen
Wat veel mensen niet beseffen, is dat we zelf soms bijdragen aan deze dynamiek, bijvoorbeeld door je niet uit te spreken op het moment dat er iets met jou of een collega gebeurt wat je niet prettig vindt. Dit geeft de ander niet de kans om op zichzelf te reflecteren, waarmee het gedrag in stand wordt gelaten.

Hulplijnen
Gelukkig hoef je dit niet alleen op te lossen. De universiteit en faculteit bieden verschillende mogelijkheden om sociale onveiligheid aan te pakken. Er is een goed ingerichte infrastructuur, met aanspreekpunten en procedures om hulp te zoeken. Het is alleen soms lastig te vinden. Een goed startpunt is de webpagina Sociale Veiligheid. Hier vind je informatie over welke stappen je kunt zetten, welke hulplijnen er zijn en hoe je zowel voor jezelf als voor anderen het verschil kunt maken.

Handvatten
Ook zijn er cursussen en trainingen beschikbaar die medewerkers handvatten bieden bij het bespreken van ongewenst gedrag of het voeren van gesprekken. Denk aan The Active bystander (voor alle medewerkers) of Het Goede Gesprek (voor leidinggevenden).Sociale veiligheid is ieders verantwoordelijkheid. Door alert te zijn, open te praten en actie te ondernemen als dat nodig is, kunnen we samen een omgeving creëren waarin iedereen zich gehoord, gerespecteerd en veilig voelt.